Stud

Two hunters. One doesn’t know it yet... Flashfiction, 121 words.

(Originally, written in Greek)

"A tasty morsel!" she thinks, flushed, sizing him up with a predatory gaze. He doesn't escape notice. Tall, well-built, with sleek black hair pulled back into a knot.

A ripe forty years on her. Life has treated her well, but she knows what time takes, it keeps. Now or never, she decides, flashing a sly, dangerous grin. Motherhood calls…

The young buck clocks her; she devours him with violet eyes while sipping her drink slowly.

She chuckles inside, noting his expensive, yet excessively scuffed shoes. "I'll be his lifeline," she vows, envisioning the future father of her child.

She pictures it all — yet she reckons without the host. The serial woman-killer the authorities are hunting remains at large, hiding in plain sight.


"Επιβήτορας"· μια ιστορία με 121 λέξεις ακριβώς: ούτε μία παραπάνω ούτε μία παρακάτω ούτε μία παραδίπλα:

“Μπουκιά και συχώριο!” σκέφτεται ερεθισμένη, καθώς τον ζυγίζει με το βλέμμα της. Δεν περνάει απαρατήρητος. Ψηλός, καλοβαλμένος, με στιλπνό μαύρο μαλλί δεμένο πίσω κότσο.

Έχει καλοπατημένα τα σαράντα, αυτή. Καλά της έχει φερθεί η ζωή, μα ξέρει ότι ο χρόνος που περνάει, πίσω δεν γυρνάει. Ή τώρα ή ποτέ, αποφασίζει, χαμογελώντας πονηρά. Την αποζητά τη μητρότητα…

Ο κούρος την έχει κιαλάρει που τον τρώει με τα βιολετιά μάτια της, σιγοπίνοντας το ποτό της.

Γελάει από μέσα της, παρατηρώντας τα ακριβά, μα υπερβολικά φθαρμένα παπούτσια του. “Σανίδα της σωτηρίας του θα γίνω εγώ”, υπόσχεται στον εαυτό της για τον μελλοντικό πατέρα του παιδιού της.

Το κάνει εικόνα, όμως λογαριάζει χωρίς τον ξενοδόχο· ο κατά συρροή γυναικοκτόνος που αναζητούν οι αρχές, παραμένει ασύλληπτος.